İskender kebap
İnce dilimlenmiş döner pide üzerine dizilir, domates sosu ve yoğurtla sunulur.
Marmara
Bursa’da pide çoğu zaman tabağın kendisidir. İskender kebapta ince dilimlenmiş döner, domates sosu ve yoğurtla pidenin üzerine yerleşir. Pideli köftede az baharatlı köfteler yoğurt, domates ve biberle aynı pideyi paylaşır, üzerine tereyağı dökülür. İnegöl köftesi ise daha sade bir yol seçer. Dana ve kuzu kıyması yalnızca soğan ve tuzla buluşur, ızgarada küçük yassı köftelere dönüşür, içine yumurta ya da ekmek girmez. Pide sabah sofrasında da karşınıza çıkar: tahinli pide tahin, pekmez ve şekerle taş fırından gelir. Günü tatlıyla kapatmak isteyenleri Uludağ kestanelerinden yapılan kestane şekeri bekler. Şehrin ürünlerine baktığınızda Gemlik çeşidinden sofralık siyah zeytin ile Hasanağa’nın sıkı dokulu, lifsiz enginarı öne çıkar. Sabah tahinli pideyle başlayan bir gün, Bursa’da İnegöl’ün köftesine ve Hasanağa’nın enginarına kadar uzanabilir.
Son güncelleme:

Uludağ’ın yamaçları, yeşil ova ve tereyağlı kebap.
Bir tabak İskender başlangıçtır. Ardından kentin fırın geleneklerini ve kestane şekerini keşfedin; sonra sofranın ötesindeki pazar ve el sanatlarına bakın.
İnce dilimlenmiş döner pide üzerine dizilir, domates sosu ve yoğurtla sunulur.
Az baharatlı köfte pide üzerinde yoğurt, domates ve biberle sunulur, üzerine tereyağı dökülür.

Hafif baharatlı dana ve kuzu kıyması, soğutulduktan sonra küçük parmak biçiminde köfteler yapılarak ızgarada pişirilir.
Mayalı hamur kenarları kalkık küçük bir yuvarlak hâline getirilir, kıyma ya da kuşbaşı etle doldurulup taş fırında pişirilir.
Mayalı hamur tahin, pekmez ve şekerle kaplanıp taş fırında pişirilir; kahvaltıda yenir.
İnce hamur baharatlı kıymayla doldurulup on üç pliyle kapatılır; Zeyniler’deki Ahıska Türklerinin yemeğidir.
Tereyağında kavrulan un süt ve şekerle pişirilir, üstü kızarana dek fırınlanır ve ılık sunulur.
Taze tuzsuz teleme, irmik, un ve yumurtayla hazırlanan küçük yarım küreler fırınlanır, ardından şerbetlenir.
Uludağ kestaneleri kabuğundan ayrılıp tülbente sarılır, haşlanır ve şurupta pişirilir.
Çekirdekli siyah kuru üzüm ve suyla yapılan alkolsüz içecek; soğuk olarak, dönerin yanında içilir.
Koyu mor kabuklu, bal tadında incir.
Rehber henüz hazırlanmadıGemlik çeşidinden sofralık siyah zeytin.
Rehber henüz hazırlanmadıBursa’da yetişen şeftali.
Rehber henüz hazırlanmadıHasanağa’nın sıkı dokulu, lifsiz enginarı.
Rehber henüz hazırlanmadıBursa’da yetişen gevrek Santa Maria armudu.
Rehber henüz hazırlanmadıEt yemekleri, çorbalar ve hamur işleri için kurutulup öğütülen sater (çıbrıka).
Rehber henüz hazırlanmadıİpek, Bursa’nın yaşayan el sanatları kültürüne açılan yollardan biridir. UNESCO; Koza Han’ı ve ipekle ilgili kent kurumlarını dokumacılık, iğne oyası, bıçakçılık ve Karagöz gölge oyunuyla birlikte vurgular. Bursa 2021’de Zanaat ve Halk Sanatları alanında Yaratıcı Şehirler Ağı’na katıldı; bu unvan Dünya Mirası kaydından farklıdır. Yemek ve el sanatları kenti keşfetmek için birbirini tamamlar: kumaşların ve diğer el yapımı nesnelerin yanı sıra fırıncıların ve aşçıların emeğine de bakın. Ne bir zanaat unvanı ne de tarihî bir ortam, satılan tek bir nesnenin kökenini kanıtlar.
Kebap ve köfte pide üzerine dizilir, üzerine kızgın tereyağı dökülür.
Ovada ve yamaçlarda incir, şeftali, armut ve kestane, Gemlik çevresinde zeytin yetişir.
Bursa, Marmara’nın güneyinde, Uludağ’ın yamaçlarında yer alır. 14. yüzyılın başlarında Osmanlı Devleti’nin ilk başkenti olan kent, beş sultanın çoğunlukla tepeler üzerinde kurdurduğu külliyelerin çevresinde gelişti. Cami, medrese, hamam, imaret ve türbeleri bir araya getiren bu yapı toplulukları kentin sınırlarını belirledi. Zamanla yakınlarına evler yapıldı ve külliyelerin çevresinde mahalleler oluştu.
Ticaret ise kentin merkezinde biçimlendi. II. Bayezid’in İstanbul’daki cami ve medresesine gelir sağlamak için yaptırdığı Koza Han, Orhan Camii ile Ulu Cami arasındaki geniş alanda yer alır ve eskiden olduğu gibi bugün de Bursa’nın ipek ve ticaret merkezidir. Bu düzen kentin dışına da uzanıyordu. Tarihî merkezin dışındaki yakın köy Cumalıkızık, Orhan Gazi Külliyesi’ne gelir sağlamak amacıyla kurulmuş bir vakıf köyüydü.